Waar komen al die conflicten bij u toch uit voort? Jak 4,1

 

Ruzies, het komt in de beste families en gezinnen voor … ook onder christenen.

Paulus, schrijft er over in zijn eerste en tweede brief aan de Korintiërs. De meest gekende passage is die gericht aan de Galaten, waar hij reageert tegen hen die niet leven volgens de Geest: “Het is bekend wat onze eigen wil allemaal teweegbrengt: ontucht, zedeloosheid en losbandigheid, afgoderij en toverij, vijandschap, tweespalt, jaloezie en woede, gekonkel, geruzie en rivaliteit, afgunst, bras- en slemppartijen, en nog meer van dat soort dingen.” Gal.5,19-21

 

Conflict

Het menselijke aan ruzie is dat men zich teleurgesteld voelt of aangevallen door een botsing die is ontstaan  uit een conflict. Een ruzie begint vaak met een ‘sluimerende ruzie’. Dat betekent dat er na een conflict niet meer met elkaar gepraat wordt. Dat is een probleem, want de oorzaak blijft bestaan. Het gevolg is dat mensen niet meer met elkaar praten, maar wel over elkaar roddelen. Dit wordt ook wel latente ruzie genoemd. Ze proberen elkaar zwart te maken en ervoor te zorgen dat vrienden van diegene hun eigen vrienden gaan worden. Dit is eigenlijk het begin van weer een nieuwe ruzie! 

 

Stoppen slaan door

We hebben allemaal wel iets waar je boos van wordt: ze raken aan mijn privéleven of ze zitten aan mijn spullen zonder het te vragen, ze laten me niet uitpraten of ze roddelen over mij, ze houden zich niet aan de afspraken. Je zou dit stoppen kunnen noemen of rode knoppen.

We zouden zo kies moeten zijn om die stoppen van anderen te herkennen en erkennen. Hoewel het soms wel lijkt als dat er mensen zijn, die er plezier in vinden om anderen de stoppen te doen doorslaan door steeds op die rode knoppen te drukken.

 

Elkaar verstaan

Wat bij ruzies soms erg meespeelt  is misschien wel: de ander niet willen begrijpen. Je hoeft heus niet met iedereen dikke vrienden te zijn, maar je moet wel met elkaar door één deur kunnen. De ander proberen te verstaan en dit ook uitdrukken is zo belangrijk en is heel dikwijls een aanzet om ruzies op te lossen.

Mochten we echt de Pinkstergeest in ons laten werken, dan is er geen taal die niet begrepen kan worden. De Geest doet ons elkaar verstaan. Eigenwijsheid wordt afgelegd.

 

Bidden om de H. Geest

Misschien dat we als christenen nog wat meer en langer om Gods Geest mogen bidden, zodat we niet leven vanuit onze eigen wil, maar leven volgens de Geest. Ons leven zou er iets anders uitzien, want we zouden de vruchten van de Geest dragen: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen, zachtmoedigheid, zelfbeheersing Gal.5,22-23

 

En wie weet zouden we er ook meer verlost uitzien … ;0)!

 

Geert C. LEENKNEGT, priester

 

deze tekst werd gepubliceerd in Kerk en Leven Lebbeke nummer 25 van Woensdag 19 juni 2019