Zegening van Sint-Hubertusbrood te Buggenhout en Lebbeke

Op zondag 3 november vieren we Hubertus in Buggenhout en Lebbeke. Na de zondagsviering zegenen we het brood en delen het uit.

Wie wat brood wil meebrengen van thuis, kan dat gezegend terug naar huis nemen.

 

Hubertus die een hert zag met een kruis tussen het gewei op het hoofd doet ons denken aan veiligheid en gezondheid van mensen tussen de dieren. En aan de zorg voor de schepping, behoud ervan en een attentie voor het eerlijk genieten. Zijn ontdekking is een pleidooi voor het hanteren van rust- en werkdagen; een mens leeft toch niet van brood alleen. Geld maakt niet op zich gelukkig. Altijd willen of moeten werken is een slavenbestaan opnemen, terwijl een mens als medeschepper anders en diep verbonden is met mens en dier, met de wereld en de natuur.

 

Levensbeschrijving

De heilige Hubertus van Luik was de laatste bisschop van Maastricht en de eerste van Luik. Over het leven van Hubertus bestaan zeven beschrijvingen. Hieruit is de legende van Sint-Hubertus uiteindelijk ontstaan.

Geboren: 656 n.Chr., Toulouse, Frankrijk

Overleden: 30 mei 727 n.Chr., ‘s Gravenvoeren of Tervuren

Beschermheilige voorde jacht

Naamdag: 3 november

 

Hubertus (of Huibrecht) was een zoon van Bertrand, de hertog van Aquitanië en leidde een werelds leven. Hij ging naar een leidend hof in Parijs, maar ging net als veel edelen, vanwege hofmeier Ebroin, naar het hof in Metz. Daar werd hij hartelijk door hofmeier Pepijn van Herstal ontvangen en kreeg ook hier een hoge functie.

Na de dood van zijn vrouw Floribanne, bij de geboorte van hun zoon Floribertus, trok hij zich terug in de Ardennen, waar hij zich aan het jagen overgaf. Op Goede Vrijdag van het jaar 683 ging hij op jacht, hoewel dat een zeer oneerbiedige activiteit was op die dag. Hubertus bespeurde een groot hert, en joeg er achteraan met zijn honden. Toen hij het hert bijna te pakken had en het dier zich naar hem toekeerde wilde hij het neerschieten. Op dat moment verscheen er een lichtend kruis tussen het gewei. Een stem zei hem naar Lambertus van Maastricht te gaan. Sint-Hubertus staat nu bekend als patroonheilige van de jacht. Deze legende werd pas vanaf de 15e eeuw met het leven van Hubertus verbonden.

 

Hubertusbrood (info uit Wikipedia)

1) Gewijd brood tegen hondsdolheid

2) Zielenbrood 
3) Hubertusbrood is de naam van op Hubertusdag gewijd brood. Het gebruik vindt nog vooral aanhang in het westelijk deel van Noord-Brabant. Het wordt gewijd in naam van Sint-Hubertus en ook droog gegeten voor elke maaltijd op diens feestdag 3 november. Vroeger namen de kerkgangers ook wel zélf een broodje mee om het te laten wijden.

Gewijd brood gegeten op 3 november, feestdag van Sint Hubertus, patroon van jagers en beschermer tegen hondsdolheid om door zijn voorspraak voor hondsdolheid behoed te blijven.

 

Pater Herman